|
|
 |
« Yanıtla #7 :» |
|
--sokakta mutlu mesut ya da öyleymiş gibi görünen insanları görünce neden ben de bu insanlar gibi olamıyorum diyorum;ama görüyorum ki,benim gibi hatta belki daha kötü durumda olanlar da var(bunlara bakıp teselli bulduğumdan değil),her şeye kaderci bir anlayışla mı yaklaşmalı , pollyannacılık mı oynamalı ya da daha aşağıda olanlara bakıp şükür mü etmeliyiz?Ben her gün bu gelgitlerle yaşıyorum,inançlı biri olmasam belki en kestirme ama bir o kadar da en zavallı yolu bile seçerdim.Neydi o insanların daha iyi yaptıkları mutluluğu hak etmek için.İnanç noktasında da gelgitler yaşıyorum ve korkuyorum,imtihan,kader meselesi ile ilgili yazışmaları görünce,kendimi de buldum orada,aslında bu konularda hususi olarak eğitim de aldım,okudum ama insan zora düşünce gözü hiç bir şeyi görmeyebiliyor,nerede yanlış yaptım da bunlar başıma geldi?o zaman ben de hesapsız kitapsız yaşayayım diyebiliyor --Psikologa gitmeyi denedim, bir saatlik konuşma sonucu(o saat sonunda bile kendimi biraz rahatlamış hissettim) terapi gerektiğini söyledi ;ama çok tuzlu geldi bu olay,SGK yı araştırdım,hiç bir özel hastanede psikiyatri bölümü anlaşma kapsamında değil,neden bu olay lüks sınıfına giriyor,fakir insanların konuşmaya,dertleşmeye,mutlu olmaya ihtiyacı ya da hakkı yok mu?insanı zorla komünist yapacaklar.. --her şey böyle berbat giderken kendimi ne okula ne de işe verebiliyorum(master yapıyor ve çalışıyorum),daha kariyerimin başındayım,bezdim...ailemle de aram iyi değil,aslında somut bir şey yok ama onların da kalbini kırdım,görüşmek istemiyorum,belki de aile içi iletişimin çok zayıf olması bu durumlara getirdi bizi... --şu aralar ne yapıyorum derseniz,hafta içi iş ve okul,hafta sonu genelde dört duvar arasında amaçsızca internette sörf,adeta dışarıya çıkmaya korkar oldum,otobüste bile kendimi rahatsız hissediyorum,sürekli görüştüğüm,bir şeyler paylaştığım insan sayısı üçü geçmez , --şu an buraya yazdıklarımın muhasebesini,bilmem kaç kez kafamda yapmış,kendimle konuşmuşumdur,ama yok biçareyim bi çare bile yok sanki,bu siteye 4-5 ay önce yazdım,denilenler,bi uğraş bulup onunla meşgul olmam olumsuz düşünceleri bir tarafa bırakmam gerektiğiydi,zaten asıl mesele de bu,neyle meşgul olmaya kalksam,kafa kemiren hep aynı düşünceler....
|