[Üye Bilgileri]

Merhabalar! Yaşım 24.Sorunum asabiyet ve sosyal fobi.Önceden de varmıydı bilemiyorum fakat ben geçen yıl farkettim.Annem ve babam çocukluğumda (ve hala) çalıştıkları için yanımda olamadılar.Bu yüzden bu yaşıma kadar kendi işlerimi hep kendim gördüm.Ayakta durabiliyordum.Çokta sosyal ve konuşmayı seven bir kişiliğim vardı.Fakat son yıllarda topluluk içine girememe,girsem de rezil olma korkusu,başarısızlık hissi benim tüm hayatımı alt üst etti.Bir topluluk içine girdiğimde söz alıp konuşabilsemde ardından hemen içimden niye bu cümleyi kurdum ki? kötü mü konuştum? keşke konuşmasaydım.....gibi cümlelerle kendimi yiyip bitiriyorum.Hatta bazen birileriyle tartışmışsam o an orada ona söyleyemediğim tüm cümleleri kısık bir sesle evimin için sanki karşımda o kişi varmış gibi konuşuyorum.Hatta bazen olmasını istediğim birşeyle ilgili, sanki birine anlatıyormuş gibi karşımda sanki onunla konuşuyor gibi konuşuyorum.Üniversiteyi kazanıp mezun olmadan önce sürekli ablamla kıyaslanıyordum ailem tarafından.Mezun oldum geldim ailemle yaşıyorum.Fakat şimdi de iş bulamadığım için akrabalarım tarafından ablamla kıyaslanıyorum.Her iş başvurusunda nasıl olsa olmayacak ,beni işe almayacaklar...gibi cümleler kurarak gidiyorum.Kpss gibi sınavlara girmekten korkuyorum,çünkü başarısız olacağımı düşünüyorum.Ailemle iletişim sorunlarım var.Beni anlamadıklarını düşündüğüm için yüksek sesle derdimi anlatıyorum.Yıllardır yüksek sesle konuşuyorum.Kurduğum cümlelerin gayet net ve anlaşılır olduğunu düşünüyorum.Fakat buna rağmen cümlemi anlamamış gibi yapıp tekrarlattıklarında sinirleniyorum ve tekrarlarken yüksek sesle tekrarlıyorum.Ailemin sürekli ''sen hastasın'' ''seninle evlenecek insana acıyorum'' gibi cümleleri beni daha da ruhsal olarak bozuyor.Bir psikiyatriste gittim 3 tane ilaç kullanıyorum.Fakat ruhsal durumumda bir değişiklik yok ben yine ayni ben...Sadece ilaçlar uyutuyor ve kilo aldırıyor.

Normal bir birey olup hayatıma sağlıklı ve emin adımlarla devam etmek istiyorum.Bana yardım edermisiniz???

[Üye Bilgileri]

Saliha
Kullanicinin profilini göster
Özel mesaj gönder
Son mesajlarini göster
Arkadas listeme ekle

[Üye Bilgileri]

Ailemin sürekli ''sen hastasın'' ''seninle evlenecek insana acıyorum''....
sürekli ablamla kıyaslanıyordum ailem tarafından....
bilinçli ebeveynler ya da bilinçsiz ebeveynler işte tüm mesele bu,Türk toplumu,aile yapısı bireyselleşmeye,özgür iradeye,mesafeli ve çoğumuz en az 18 yaşına kadar onlarla beraber olduğumuz için,bu buhranları yaşıyoruz maalesef,sorunlar farklılık gösterse de amiller hep aynı,bunları ben de biliyorum,niye yazdın derseniz?duvarlara kafa atmaktan, duvarları yumruklamaktan daha az tehlikeli olan yazmayı deniyorum,

[Üye Bilgileri]

issizadam
Kullanicinin profilini göster
Özel mesaj gönder
Son mesajlarini göster
Arkadas listeme ekle

[Üye Bilgileri]

Arkadaşın dediklerine katılıyorum türk aile tipinde yetişen çok az insan gerçekten kendini iyi ifade edebilen özgüveni gelişmiş kişiler oluyor.Doktora başvurduysan bekleyip görmekten başka çare varmı bilmiyorum.Çoğu kişinin ailesi bu tür söylemlerde bulunuyor kolay değil ama olabildiğince kafaya takmamaya çalış.Ailenden biri sana bişey dediği zaman en yakın arkadaş yada arkadaşlarınla konuşabilirsin onlara anlattığını zaman etkisi biraz daha hafifleyecektir.İmkanın varsa bulunduğun şehirden başka biyere git bikaç günlüğüne hava değişikliği olsun yada iş bulup birikim elde edip hayatını değiştirmeye yönelik çabalar yapabilirsin.belki sadece ev ortamı seni sıkıyordur.Kalabalık içinde sıkıntı duymak çok gelip geçici bişey yani ilaçlarla düzeleceğini düşünüyorum.Yakın zamanda başladı bu belirtiler demiştin unutamayacağın etki bırakan bişey oldumu topluluk içinde sıkılmana sebep olabilicek herhangi bişey?

[Üye Bilgileri]

Frisby
Kullanicinin profilini göster
Özel mesaj gönder
Son mesajlarini göster
Arkadas listeme ekle

[Üye Bilgileri]

Aslında hatırlayamıyorum.Fakat bu sorunumu şura da farkettim;bir arkadaşım sahibi olduğu kreşin yıl sonu gecesinde sunuculuk yapmamı istemişti sahneye çıkıp mikrofunu aldığımda hem sesimin hemde ellerimin titrediğini farkettim.Oysa üniversite de iken sürekli seminerler veren birisiydim.Asabiyet sorunumsa yıllardır var.Çocukluğumda bile asabiydim.Çok çabuk sinirleniyorum ve tepkilerim hep fazla oluyor.Karşımdakinin benden yaşça büyük olduğu falan benim için o an önemli olmuyor.Örneğin anne,babama karşı asabi davranmışsam sonrasında çok üzülüyorum fakat artık yapacak bişi kalmıyor.Bu durumumu çok düşündüm fakat dışarıdaki arkadaş çevreme karşı asabi değilim sadece aileme karşı böyleyim.Bu davranışımın bana yaptıklarına bir refleks olarak yaptığımı düşünmeye başladım.Fakat engel olamıyorum.

[Üye Bilgileri]

Saliha
Kullanicinin profilini göster
Özel mesaj gönder
Son mesajlarini göster
Arkadas listeme ekle